De Keith Haring muurschildering in Amsterdam

Haring was in 1986 in Nederland voor een solotentoonstelling in het Stedelijk Museum. Naast het werk binnen wilde hij, zoals vaker, iets achterlaten in de publieke ruimte. Dat werd een schildering van naar schatting zo'n twaalf meter hoog op de gevel van het toenmalige museumdepot in Amsterdam-West: een fantasiewezen in zijn kenmerkende dikke, doorlopende lijnen.

Kenmerkend voor Haring is dat het werk snel en zonder uitgebreide voorstudie op de muur kwam; hij schilderde naar verluidt vanaf een hoogwerker, in korte tijd en publiek zichtbaar. Precies dat maakte hem groot: kunst die niet wachtte op een galerie, maar de straat opzocht, van de metrostations van New York tot deze Amsterdamse gevel.

Eind jaren tachtig kreeg het gebouw een nieuwe functie als koel- en opslagruimte en werd de gevel bekleed met isolatiepanelen. Voor zover bekend niet uit onwil tegen het kunstwerk, maar simpelweg omdat het gebruik van het pand daarom vroeg. Het gevolg was hetzelfde: de schildering verdween uit het zicht en raakte bij het grote publiek in de vergetelheid.

In 2018 werden de panelen verwijderd en kwam het werk weer tevoorschijn, verrassend gaaf voor een buitenschildering van ruim dertig jaar oud, al had de tijd zichtbaar sporen nagelaten. Sindsdien wordt er gewerkt aan behoud en conservering, want een geschilderde buitenmuur blijft kwetsbaar voor weer, wind, optrekkend vocht en wisselende temperaturen.

Een muurwerk heeft geen lijst en geen afstand. Het deelt letterlijk de ruimte met je: het volgt de maat van de architectuur, je loopt eronderdoor, het is er elke dag. Waar een schilderij iets blijft om naar te kijken, verandert een beschilderde of bedrukte wand de ruimte zelf, en daarmee hoe je je erin voelt.

Dat verklaart ook de aantrekkingskracht van Harings werk: simpele, krachtige lijnen op gebouwgrootte, voor iedereen, zonder toegangskaartje. Dezelfde logica zie je terug in de hedendaagse waardering voor street art, van Berlijnse gevels tot de silo's en loodsen die in Nederlandse steden zijn beschilderd door een nieuwe generatie makers. Muurkunst is terug van nooit weggeweest.

Wat buiten gebeurde, gebeurt inmiddels ook binnen. Muurschilderingen en muurbrede beelden zijn terug in het Nederlandse interieur, van kinderkamers met dieren op ware grootte tot horecazaken en kantoren die een wand als visitekaartje inzetten. Niet gek: één sterke wand doet meer voor een ruimte dan tien losse accessoires bij elkaar.

De drempel is bovendien flink lager geworden. Waar vroeger alleen een kunstenaar of huisschilder zo'n wand kon vullen, print een verticale muurprinter tegenwoordig elk digitaal beeld met UV-inkt rechtstreeks op de muur: fotorealistisch, naadloos en meestal binnen één dag, op stucwerk maar net zo goed op baksteen. Een paar toepassingen die we veel voorbij zien komen:

Voor de duidelijkheid: een print is geen Haring en pretendeert dat ook niet. Zijn werk is bovendien auteursrechtelijk beschermd, dus zomaar een figuur van hem op je muur zetten kan niet, geprint noch geschilderd. Wat wél kan: de kunstvorm omarmen. Laat een illustrator lijnwerk in jouw stijl maken, of kies een bestaand beeld waarvan je de rechten hebt, en geef het de schaal die het verdient.

Wij printen dat beeld vervolgens rechtstreeks op de wand, vanaf € 189 per m², door heel Nederland en met een gratis ontwerpcontrole vooraf. Zo krijgt de gedachte achter die Amsterdamse gevel, kunst die deel wordt van de plek zelf, een plaats in je eigen huis of pand. Ga eerst even kijken aan de Willem de Zwijgerlaan; inspiratie genoeg.